i am IA

เวลาออกแบบเพื่ออะไร เราก็ต้องเข้าใจในสิ่งนั้นๆ ข้อดีข้อด้อยของสิ่งนั้นๆด้วย
เช่น เวลาเราออกแบบส้วมแมว
เราก็ต้องไม่ลืมว่า แมวนั้น พูดไม่ได้ และส่วนใหญ่ กดชักโครกไม่เป็น
เวลาเราออกแบบกระถางให้ดอกบัว
เราก็ต้องไม่ลืมว่า ดอกบัวต้องอยู่ในน้ำตลอดเวลา และมีที่พอสมควรให้รากหายใจได้ เจริญเติบโตได้
เวลาเราออกแบบสิ่งใดๆให้คน
(ซึ่งเป็นส่วนใหญ่ในสิ่งทั้งหมดที่เราออกแบบในโลกนี้)
เราก็ต้องเข้าใจคนเหมือนกัน
สิ่งหนึ่งที่เป็นพื้นฐานในความเข้าใจมนุษย์
นอกจากที่เราจะเข้าใจความสามารถ ศักยภาพของมนุษย์แล้ว
นั้นก็คือ การเข้าใจข้อจำกัดในความสามารถของมนุษย์ในเรื่องต่างๆ
เช่น ถ้าเป็นเรื่องการออกแบบบันได
เราก็ต้องมีความรู้ความเข้าใจว่า มนุษย์ก้าวในแนวตั้งได้สบายที่สุดอยู่ในระยะเท่าใด
ถ้าออกแบบโต๊ะทำงาน
เราก็ต้องมีความรู้ความเข้าใจว่า คนปรกติ(ที่เป็นผู้ใช้ของเรา)
จะรู้สึกวางแขนทำงานได้สบายที่สุดในช่วงระยะใด
ถ้าเป็นโต๊ะคอมพิวเตอร์ จะวางแขนบนแป้นพิมพ์ได้องศาที่ดีที่สุด โต๊ะต้องสูงขนาดไหน
ถ้าในเรื่อง Application, Software
ก็จะมีข้อจำกัดที่ควรรู้มากมาย ทั้งนี้ ขึ้นอยู่กับกลุ่มผู้ใช้งานด้วย
ซึ่งจะมีข้อจำกัดและความสามารถเฉพาะแตกต่างกันไป
แต่โดยทั่วไป เวลาเราออกแบบ
ต้องไม่ลืมว่า เราออกแบบให้มนุษย์ใช้
1. มนุษย์ คือมนุษย์
คือผู้ที่สามารถสร้างข้อผิดพลาดได้ตลอดเวลา
เป็นสิ่งที่แตกต่างกับคอมพิวเตอร์อย่างเห็นได้ชัด
ระบบคอมพิวเตอร์ ถ้าเขียนโค้ดถูก ปราศจากบั๊ก
ถ้ายังอยู่ใน environment เดิม มันก็ยังทำงานได้โดยปราศจากบั๊กตลอดไป
แต่กับคนแล้ว ไม่รู้ว่า วันดีคืนดีวันไหนจะเกิดเฮี้ยน
อาจจะนอนดึก ง่วงนอน สมาธิไม่ดี แม่ตี สอบตก แชทเพลิน
มีร้อยแปดพันเก้าอย่างที่ทำให้มนุษย์ทำอะไรหละหลวม ผิดพลาดได้ตลอด
ฉะนั้น ถ้าระบบยิ่งมีบั๊ก มีข้อผิดพลาด หรือ workflow หละหลวมให้ผิดง่ายๆ
ก็ยิ่งส่งเสริมให้เกิดความผิดพลาดได้ง่ายๆ
*อย่าสรุปว่า ที่เกิดความผิดพลาดเป็นปัญหาของคนๆนั้นเสมอๆ
เพราะระบบอาจไม่ดีเอง หรือไม่ได้คิดถึง flow ที่จะรองรับความผิดพลาดทั่วไปเอาไว้
ให้แก้ที่ระบบก่อน จะง่ายกว่าแก้ที่คนประมาณสามล้านเท่า
2. ความเร็วของการคิด
สมองคนเราใช้เวลาประมาณ 1 ใน 10 วินาทีในการระลึกจำได้ในสิ่งๆหนึ่งๆบนหน้าจอ
และราวๆเกือบๆ 1 [...]