Posted by: iamia on: มีนาคม 20, 2008
ในการออกแบบ application ใดๆ เป็นเรื่องปรกติที่เราจะต้องเจอกับปัญหาการชิงความสำคัญระหว่าง อำนาจในการใช้งาน กับ ความเรียบง่ายในการใช้งาน เพราะขณะที่ผู้ใช้ต้องการความสามารถที่จะทำนั่นทำนี่ได้ในระบบ เขาก็ไม่อยากจะเสียเวลาเรียนรู้ระบบเช่นกัน
มีสองทางในการออกแบบเพื่อรองรับปัญหานี้ นั่นก็คือ
1. Progressive Disclosure หรือ การแสดงคำสั่งง่ายๆหรือใช้งานบ่อย ขึ้นมาเป็นอันดับแรกหรือเป็น Default เมื่อผู้ใช้ต้องการใช้คำสั่งที่ซับซ้อนหรือไม่ค่อยได้ใช้ ก็ต้องกดหรือทำให้มันแสดงออกมาอีกขั้นตอนหนึ่ง อย่างที่เราเห็นใน Microsoft Word ที่เมื่อเราใช้ไปสักพักแล้ว คำสั่งไหนที่เราไม่ได้ใช้ มันจะจัดการเก็บซ่อนให้ไม่ให้รกหูรกตา และเมื่อเวลาที่เราต้องการใช้ขึ้นมา ก็ให้มันแสดงขึ้นมาให้หมด เป็นต้น
2. Generic Command คือ คำสั่งที่ใช้กับระบบอื่นๆ เราก็นำมาใช้ในระบบนี้ด้วย เพื่อลดการเรียนรู้ของผู้ใช้ ทำให้ผู้ใช้สามารถใช้งานระบบได้เร็วยิ่งขึ้น และเป็นสิ่งที่ผู้ใช้หวังว่าจะทำได้ในระบบหนึ่งๆ
ตัวอย่างที่ชัดเจนที่สุดของ Generic Command ก็คือ Cut-Copy-Paste ที่ผู้ใช้เรียนรู้โดยอัตโนมัติแล้ว แต่มีความหวังกับระบบใหม่ๆว่า มันจะมีคำสั่งนี้เช่นกัน และนี่เป็นจุดหนึ่งที่ทำให้ iPod Touch หรือ iPhone ถูกวิพากษ์วิจารณ์ว่า ไม่ยอม support 3 คำสั่งนี้ แต่ในขณะเดียวกัน iPhone ก็ยังมีคุณภาพของ Interface [...]
Comments