ตอนแรกว่าจะเขียนเรื่อง User Interface
ขอคั่นด้วยงานจิบกาแฟที่เพิ่งเกิดขึ้นเมื่อบ่ายนี้ก็แล้วกันนะคะ

ตามที่ทางสมาคมผู้ดูแลเว็บแห่งประเทศไทย ได้จัดให้มีงานจิบกาแฟ ครั้งที่ 5 ขึ้น
ในวันเสาร์ที่ 29 มีนาคม 2551 เวลา 13.00 – 16.00 น.
ที่ชั้นสอง ทรูไลฟ์ ทองหล่อ
เพื่อให้ผู้ที่อยู่ในวิชาชีพที่เกี่ยวข้องได้มีโอกาสพบปะพูดคุยกัน (นอกจอ) ในหัวข้อ
“พัฒนาการของเว็บมาสเตอร์ไทยยุค Web 2.0″

มาดูรูปก่อนแล้วกัน

คงไม่ต้องบรรยายเนอะว่าใครเป็นใคร
อยากรู้ ต้องไปงานนี้เองนะจ๊ะ

งานจิบกาแฟนี่ ไม่ได้ไปมานานมากแล้ว
และทางสมาคมก็ไม่ได้จัดมานานแล้ว
เมื่อจัดขึ้น มีโอกาสที่จะได้พบปะกับคนแวดวงเดียวกัน
เราแนะนำว่า ใครที่พลาดงานนี้
ไม่ควรพลาดโอกาสต่อๆไป

คราวนี้ไปแล้วก็ไม่คิดว่าจะไปพูดอะไร
อยากเป็นคนเก็บข้อมูลมากกว่า
และก็เห็นว่าหลายๆคนมีเรื่องที่จะมาคุยมาแชร์กันอยู่แล้ว
แต่สุดท้ายก็ได้พูดนิดนึงโดยไม่ได้ตั้งตัว
คะแนนการตอบสนองเหตุการณ์เฉพาะหน้าคราวนี้ ติดลบ – -”

ฟังไปฟังมา ก็ฟังเพลิน กว่าจะแยกวงก็ปาเข้าไปห้าโมงเย็น
อยากให้มีการแลกเปลี่ยนแบบนี้อีก
แต่ละคนก็มีความถนัด มีประสบการณ์กันไปคนละด้าน
แม้ว่าเราจะหาความรู้ได้ตามเว็บอยู่แล้ว
แต่มันก็ไม่เหมือนกับการมานั่งคุย นั่งฟัง
ซึ่งบางคนก็มีมุมความรู้ความเข้าใจที่เรานึกไม่ถึง

งานวันนี้จะเน้นเรื่อง Web2.0
และพระราชบัญญัติว่าด้วยการกระทำความผิดเกี่ยวกับคอมพิวเตอร์ พ.ศ.2550
ที่กำลังจะบังคับใช้ภายในไตรมาสที่สามของปีนี้

เอาเรื่องแรกที่อยากเพิ่มเติมก่อน
คือ เรื่องพ.ร.บ. ซึ่งเพิ่งออกมาเป็นฉบับแรก
เราจึงอยากแนะนำให้ท่านทั้งหลายที่ทำงานในสายงานที่เกี่ยวข้อง
ได้อ่านดู อย่างน้อยผ่านตาสักแวบหนึ่งก็ยังดี
ข้อดีของการรู้กฏหมายใหม่ตั้งแต่เนิ่นๆ
นอกจากการที่จะได้ปฏิบัติตามได้อย่างถูกต้องแล้วก็คือ
เรายังได้อ่านกฏหมายในปริมาณน้อยอยู่
ถ้าเรายังคร้านที่จะอ่าน ถือว่าเป็นเรื่องไกลตัว
พอออกฉบับแก้ไข หรือกฏหมายลูกออกมายุ่บยั่บ
ตอนนั้นจะยิ่งงงแล้วอาจจะตามยากกว่าในตอนแรกๆเสียอีก

นอกจากพ.ร.บ.นี้แล้ว
ยังอยากแนะนำให้ไปศึกษาเรื่องกฏหมายคุ้มครองลิขสิทธิ์/ทรัพย์สินทางปัญญาเพิ่มเติม
เพื่อลดหรือจำกัดโอกาสที่เว็บ ระบบ หรือบริการ
จะไปละเมิดลิขสิทธิ์ใครเขาเข้า
หรือจะมีเว็บ ระบบ หรือบริการที่ไหน ละเมิดลิขสิทธิ์ของทางเราเข้า
รวมไปถึงกฏหมายที่เกี่ยวกับเรื่องหมิ่นประมาท คุ้มครองผู้บริโภค ด้วย

พระราชบัญญัติว่าด้วยการกระทำความผิดเกี่ยวกับคอมพิวเตอร์ พ.ศ.2550
สามารถหาอ่านได้ตาม link ข้างล่างนี้
http://www.etcommission.go.th/documents/laws/20070618_CC_Final.pdf

กฏหมายอื่นๆที่อาจจะเกี่ยวข้องกับวิชาชีพเรา
(แล้วแต่เป็นเรื่องๆไป)
สามารถหาอ่านได้ที่
http://www.etcommission.go.th/laws_section.php

ส่วนเรื่อง Web2.0 นั้น
ก็ได้แง่มุมหลายๆอย่าง
โดยเฉพาะการคิดว่า ทำอย่างไรให้เว็บเกิด
ในมุมมองแบบนักพัฒนาเว็บ

อยากจะเสริมสั้นๆไว้อยู่สองหัวข้อก่อนแล้วกัน

หัวข้อแรกก็คือ อย่าไปคิดว่า Web2.0 คือทางที่เราต้องไป
มันก็เหมือนเป็นตัวเลือกหนึ่งขึ้นมา
ยกตัวอย่างเหมือนน้ำดื่มในท้องตลาด
สมัยนี้ Beauty Drink กำลังมาแรง
ถือเป็นเครื่องดื่มพันธุ์ใหม่ในตลาดที่กำลังเป็นที่สนใจสำหรับสังคมฟาสต์ฟู้ดเช่นนี้
แต่มันก็ไม่ได้หมายความว่า ตลาดน้ำเปล่า น้ำแร่ น้ำผลไม้ แบบเดิมๆ จะต้องหมดไป
เพราะคนก็ต้องบริโภคอยู่ดี

เราควรตั้งต้นว่า เราจะทำอะไร หรือ เราจะทำเพื่อใคร ก่อน
Web2.0 เป็นเพียงแค่น้ำดื่ม Beauty Drink ที่เราจะเลือกใช้หรือไม่เลือกก็ได้
มันขึ้นอยู่กับโจทย์ของเราที่ตั้งไว้ตอนแรก
อย่าไปคิดว่า ต้องเป็น Social Network เท่านั้น ถึงจะทำเงินได้ ไม่จริง
และ Web2.0 นั้น มีอะไรเยอะแยะมากไปกว่า Social Network
ไม่ว่าจะเป็นทั้งทางด้านการมอง content ในแบบใหม่ การเขียนโปรแกรมแบบใหม่ การใช้เว็บแบบใหม่
เหมือนกับ Beauty Drink ที่มีทั้งชนิดไฟเบอร์สูง หรือคอลลาเจนสูง มีวิตามินอี มีคิวเท็น อะไรก็ว่าไป

หัวข้อที่สองก็คือ อย่าไปคิดว่า Web2.0 คือเว็บ
การจะหาเงิน ทำธุรกิจ หรือทำอะไรสักอย่างเกี่ยวกับ Web2.0
ไม่ได้หมายความว่า จะต้องมีเว็บเป็นก้อน จับต้องได้ เท่านั้น
มันอาจจะหมายถึงบริการ หรืออะไรที่ไม่ได้ออกมาในรูปแบบของเว็บ ก็เป็นได้
และ Device มันจะไม่ได้หยุดอยู่ที่หน้าเว็บเท่านั้นแล้ว
Online Business ยุคใหม่ ต้องคืบไปไกลกว่าความเป็นเว็บ

นึกถึง http://www.grandcentral.com/ ที่บริการหลักของเขา
คือการจัดการโทรศัพท์ทั้งหมดของผู้ใช้คนหนึ่งๆ
ไม่ว่าจะเป็นระบบการจัดการ และ setting ต่างๆผ่านเว็บ
การจัดการสายเรียกเข้า หรือโทรออก และอื่นๆอีกมากมาย
(ที่ทำให้ Google ซื้อไปในที่สุด)
หรือเอาใกล้ตัวชาว geek ขึ้นมาอีก
http://www.twitter.com/
ซึ่งอาจจะเป็นเว็บก็จริง
แต่ถ้ามองในแง่ที่ Twittter เป็น Service แล้ว
มันหลุดกรอบจากความเป็นเว็บเว็บหนึ่ง
และด้วยความที่มันหลุดกรอบความเป็นเว็บ
จึงทำให้ทุกวันนี้ เราส่งและรับ Twitter ผ่านได้ทั้งเว็บ Twitter
เว็บที่ไม่ใช่ Twitter, Application อื่นๆทั้งบนคอมพิวเตอร์ มือถือ และ PDA
รวมไปถึงระบบ SMS 
ซึ่งถามว่า Twitter ที่ฮิตกันทั่วโลกนี้ ทำอะไรเกี่ยวกับ Localization หรือว่า Multi-language ไหม
ก็ไม่ได้ทำ แต่มันเป็น Service ที่ไม่มี barrier ทางภาษากางกั้น
และไม่มี barrier ทางด้านอุปกรณ์มากางกั้นด้วย
(แต่ถ้าอะไรจำเป็นต้องมีเรื่อง Localization หรือ Multilingual มาเกี่ยว ก็เกี่ยวไป)

ซึ่งตรงนี้ คิดว่า ถ้านักพัฒนาได้ ได้มองอย่างไม่ติดกับกรอบแบบเดิมๆแล้ว
จะทำให้เราคิดไอเดียใหม่ๆขึ้นมาได้อีกมาก
ความคิดสร้างสรรค์เป็นสิ่งสำคัญ ในการจะริเริ่มทำอะไร

ประเด็นคือ คิดแล้ว ต้องทำให้เร็ว
เพราะสิ่งที่เราคิดได้ คนอื่นก็จะคิดได้เช่นกัน
ของอย่างนี้ หลายๆทีมันอยู่ที่ว่า ใครทำก่อน เท่านั้นเอง

ป.ล. ใครที่ไปงานนี้ช่วยทำ link back และโพส link ของตัวเองไว้ข้างล่างนี้ด้วยนะคะ